ه گزارش مشرق، آش رشته یکی از آشناترین آشهای ایرانی است که علاوه بر وجه سنتی آن در بسیاری از مراسم مذهبی به عنوان خوراک از آن استفاده میشود. آشی که تقریبا در تمام مناطق ایران از آن استفاده میشود و جایگاه خاصی در وعدههای غذایی گوناگون و فصول متفاوت سال دارد.
این آش از استفاده به عنوان عصرانه و ناهار گرفته تا استفاده در سفرههای نذری و افطاری، از دعاخوانی و آرزوی بازگشت به سلامت مسافرانمان با پخت آش پشت پا گرفته تا کاسههای آش خاص نذری برای برآورده شدن دعاهایمان، جایگاه خود رادارد.
ارزش تغذیهای آش رشته
در تهیه آش رشته از مواد غذایی گوناگونی استفاده میشود که در بیشتر مناطق جغرافیایی قابل دسترس هستند. اگر چه تهیه این آش در قسمتهای گوناگون تفاوت اندکیدارد اما با داشتن قابلیت تغییر بعضی از مواد اولیه، این آش را میتوان برای تمام گروههای سنی و حتی بیماران خاص به غذایی سالم و مغذی تبدیل کرد.
استفاده از مواد اولیه متنوع یکی از ویژگیهای منحصر به فرد این آش قدیمیاست. به کار گرفتن حداقل یک ماده غذایی از هر یک از گروههای اصلی غذایی موجب افزوده شدن ارزش تغذیهای آن شده است. استفاده از رشته از گروه نان و غلات، حبوبات و گاهی آب گوشت از گروه گوشت و حبوبات، سبزیهای گوناگون بسته به منطقهای که آش در آن پخت میشود و بالاخره کشک یا ماستی که به آن اضافه میشود، مجموعه کاملی از گروههای غذایی را در این غذای ایرانی فراهم میکند. در همدان و برخی از مناطق غربی کشور نوع خاصی از آش رشته تهیه میشود که در اصطلاح به آن آش رشتهترشی گفته میشود. در این آش به غیر از کشک و ماست مقادیری از میوههای خشک بهاین مجموعه اضافه میشود تا از گروه میوهها نیز در پخت این غذا استفاده شده باشد.
لازم به ذکر است که هریک از اقلام اضافه شده دارای ماده مغذی مخصوص به خود از انواع ویتامینها گرفته تا املاح، پروتیین، کربوهیدرات و... است که آن را در همین وعده غذایی در اختیار سلامت ما میگذارد. با وجود این با اضافه کردن مواد غذایی دیگری به عنوان تزیین میتوان بهاین ارزش غذایی افزود اما باید به یاد داشته باشیم که روی آشمان یک وجب روغن نباشد که در این صورت از ارزش تغذیهای آن میکاهیم و به دست خودمان قاتق نانمان را به قاتل جانمان تبدیل میکنیم.